due diligence - rozmowa w biurze

Jak przygotować spółkę na due diligence? Kluczowe dokumenty i procesy, które musisz mieć gotowe przed audytem inwestora.

Due diligence to „godzina prawdy” dla każdego przedsiębiorcy. Dowiedz się, jak przygotować dokumentację i procesy, aby przejść audyt inwestora bez strat w wycenie. Sprawdź, co musi trafić do Twojego wirtualnego repozytorium dokumentów, by sfinalizować transakcję szybko i bezpiecznie.

Bieżące prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z ryzykiem. Jako przedsiębiorcy, dążymy do zminimalizowania ryzyka przy dokonywanych transakcjach aczkolwiek każdy ma świadomość, że prowadzenie działalności gospodarczej nieodłącznie wiąże się z ryzykiem, które zawsze ponosi przedsiębiorca, spółka, a w niektórych wypadkach także wspólnik albo członek zarządu spółki. Sprzedając biznes, sprzedaje się nie tylko korzyści lecz także ryzyko jakie niesie ze sobą prowadzenie działalności i straty jakie mogą być wynikiem przekroczenia granic ryzyka. Myśląc o nabyciu firmy, spółki, biznesu czy to w formie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przedsiębiorstwa, w formie zbycia udziałów spółki lub też ogółu praw i obowiązków wspólnika czy też w transakcjach fuzji i przejęć nabywca stara się oszacować w jakim stopniu cena i inne warunki transakcji pokrywają potencjalne negatywne czynniki, które mogą wpłynąć na przeszacowanie wartości nabywanych aktywów.

Z pomocą w takich wypadkach przychodzi tzw. badanie due diligence – proces szczegółowej analizy i wieloaspektowej oceny przedsiębiorstwa. W polskim tłumaczeniu sformułowanie to oznacza należytą staranność, czyli dokładność oraz skrupulatność niezbędne do zrozumienia rzeczywistej kondycji firmy, które odgrywa kluczowe znaczenie przy planowanej transakcji.

Znaczenie należytej staranności przy zakupie przedsiębiorstwa czy inwestycjach typu private equity jest nie do przecenienia, mając na uwadze oczekiwane korzyści i chęć zmniejszenia ryzyk po stronie nabywcy ale też – co jest nieoczywiste – po stronie zbywcy. W przypadku dużych transakcji, takich jak przejęcia czy fuzje, badanie due diligence jest standardem rynkowym, bez którego inwestorzy rzadko podejmują decyzje. Kompleksowość i szczegółowość podejmowanego badania w dobie szybkich przemian gospodarczych jest dziś powszechnością, od której zależą biznesowe decyzje. Zarówno due diligence finansowe, due diligence prawne, due diligence podatkowe jak środowiskowe, czy pracownicze odgrywają istotną rolę przy nabywaniu aktywów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Powyższa konstatacja pozwala na wskazanie, że badanie due diligence to dziś powszechna praktyka przy podejmowaniu świadomych decyzji inwestycyjnych. Rzetelna analiza stanu przedsiębiorstwa stanowi nieodzowny element przy planowanej transakcji biznesowej, będąc w istocie pierwszym krokiem i podstawą jej prawidłowości.

Odgrywa ono rolę nie tylko w podjęciu decyzji o przeprowadzeniu transakcji ale przede wszystkim w ustaleniu jej warunków. Tak długo jak trwa badanie due diligence tak długo strony czekają na potwierdzenie warunków prawnych i finansowych transakcji. Od wyników due diligence zależy jaka będzie wartość ostateczna oferty.

Na czym polega proces due diligence?

Czym jest proces due diligence? Dosłownie oznacza „należytą staranność” i odnosi się do gruntownej analizy firmy w kontekście planowanej transakcji. W dużym skrócie obejmuje uzyskanie wstępnych danych, określenie zakresu badania i ustalenie zasad współpracy z audytorami, doradcami finansowymi i doradcami podatkowymi. Badanie due diligence pozwala na ocenę szans i zagrożeń związanych z transakcją przed przystąpieniem do negocjacji jej ostatecznych warunków.

Początków koncepcji należytej staranności w odniesieniu do podmiotów finansowych należy upatrywać w amerykańskiej Ustawie o Papierach Wartościowych z 1933 r. To właśnie w jej ramach zaczęto wymagać przekazywania osobom zainteresowanym zakupem rzetelnych, wiarygodnych i uczciwych informacji o stanie nabywanych aktywów. Wobec faktu wywodzenia się pojęcia z kultury anglosaskiej, celem dalszego przybliżenia instytucji due diligence, wyjaśnić należy szczególne znaczenie kilku podstawowych pojęć:

  • buyer due diligence (także: buy-side due diligence) – klasyczna postać due diligence, oznaczająca przeprowadzenie badania due diligence finansowego na zlecenie potencjalnego nabywcy przed sfinalizowaniem transakcji kupna;
  • vendor due diligence – oznacza inicjatywę ze strony sprzedającej w przedmiocie badania kondycji własnego przedsiębiorstwa;
  • due diligence operacyjne – analiza działalności operacyjnej i organizacyjnej przedsiębiorstwa: procesów wewnętrznych, struktury organizacyjnej i kadry zarządzającej, a także zagadnień logistycznych czy produkcyjnych.

Istotną kwestią pozostaje rozpoznanie, jak długo trwa badanie due diligence i co w praktyce oznacza, gdy trwa due diligence?

Sam czas pozostaje niedookreślony, zależy od skali biznesu i zakresu badania. Przyjmuje się, że proces due diligence trwa zazwyczaj od 4 do 6 tygodni i kończy się przygotowaniem raportu, często typu Red Flag. Z biznesowego punktu widzenia bycie podmiotem due diligence nie powinno odbijać się na bieżącej działalności, będąc w istocie zewnętrznym badaniem stanu kondycji finansowej przedsiębiorstwa.

Niewątpliwie jednak należy mieć świadomość, że w procesie badania przedsiębiorstwa dochodzi do ujawnienia wielu informacji stanowiących poufne know-how badanej firmy. Podpisanie NDA (umowy o poufności) jest kluczowe w procesie przygotowania do due diligence.

Koszt badania due diligence może wahać się od kilkunastu do kilkuset tysięcy złotych, w zależności od wielkości firmy i zakresu analizy.

Zasady due diligence

Z praktyki rynkowej zostały określone zasady due diligence – tj. wskazanie, jakie elementy są niezbędne, aby ocenić ekonomiczny sens transakcji i zaproponować odpowiednie warunki. Wśród nich wymienia się:

  • systematyczność i odpowiedzialność – wymagana od obu stron planowanej transakcji w ramach realizacji etapów kupna/sprzedaży przedsiębiorstwa, zgodna z założonym na początku harmonogramem prowadzenia due diligence;
  • rzetelność – konieczność przyjęcia do wiadomości, że sporządzana w ramach due diligence analiza i raport o stanie przedsiębiorstwa muszą wychodzić naprzeciw oczekiwaniom stron transakcji, będąc informacją kreowaną na potrzeby danej czynności, bez faworyzowania czy pomijania w opisie rzeczywistości biznesowej;
  • kompletność – założenie, że przeprowadzane badanie obejmować będzie możliwie najszersze spojrzenie na profil działalności przedsiębiorstwa, skorelowane z obowiązkiem i koniecznością współpracy z osobami zarządzającymi i wywierającymi wpływ na codzienną działalność;
  • kompetentność – zapewnienie udziału osób zaangażowanych i posiadających odpowiednie kompetencje do badania stanu przedsiębiorstwa, potrafiących dokonywać analiz i rekomendacji na podstawie dokumentów. Kluczowa zasada, od priorytetyzacji której zależy finalna jakość dostarczonego raportu o stanie przedsiębiorstwa;
  • transparentność – zakłada, że obie strony planowanej transakcji uzyskają możliwie maksymalnie obiektywny obraz sytuacji majątkowej przedsiębiorstwa, wraz z rekomendacjami poprawy działań oraz optymalizacji działalności;
  • dokładność – zapewnienie, że w ramach przeprowadzonego badania nie zostaną pominięte szczegóły czy mniej istotne fragmenty bądź działy w ramach prowadzonej działalności, znajdujące swoje odbicie w treści sporządzanego raportu;
  • poufność – ma na celu ochronę danych stron i dokumentów przedsiębiorstwa, znajdująca swoje odbicie w zawieranej przed podjęciem badania umowie NDA (non-disclosure agreement);
  • horyzontalność – przeprowadzane badanie winno obejmować szeroki horyzont czasowy, który dla swojej adekwatności winien uwzględniać co najmniej trzy pełne lata obrotowe. Taki zakres pozwala zidentyfikować trendy, anomalie oraz zdarzenia o charakterze jednorazowym, co ułatwia ocenę kondycji przedsiębiorstwa przed rozpoczęciem negocjacji co do warunków sprzedaży. Pomaga też oddzielić kwestie strukturalne od tymczasowych zawirowań w działalności, które mogą stanowić jednorazowe odstępstwo.

Rodzaje due diligence i ich znaczenie

Z uwagi na złożony charakter badania, wyróżnia się kilka jego rodzajów, w zależności od przedmiotu badanej części przedsiębiorstwa.

Przyjęło się dokonywać badania, które obejmuje:

Finansowe Due diligence (tzw. financial due diligence) – ocenia sytuację finansową i wyniki docelowej firmy, co jest kluczowe dla ustalenia ceny zakupu. W jego ramach dokonywane są także: ocena przepływów pieniężnych, kondycji finansowej spółki, wykrywanie słabych stron i istotnych ryzyk.

Due diligence prawne (tzw. legal due diligence) – obejmuje sprawdzanie relacji prawnych w zakresie prawa korporacyjnego, prawa pracy, relacji kontraktowych, zgodności z wymogami ochrony danych oraz potencjalnych sporów i ich skutków prawnych. Badanie w tym zakresie sprowadza się do zbadania zawartych i zawieranych umów wraz z oceną ich wpływu na bieżącą i przyszłą działalność przedsiębiorstwa. Obejmuje to także kwestię analizy zawartych umów, stanu wykonania zobowiązań i ryzyk związanych z ich niewykonaniem.

Due diligence podatkowe (tzw. tax due diligence) – jego rola sprowadza się do weryfikacji rozliczeń, zobowiązań wobec fiskusa, identyfikacji ryzyk prowadzonych sporów i sposobów ich rozwiązania. W tej części badaniu poddane zostają podatkowe aspekty prowadzenia przedsiębiorstwa, ze szczególnym uwzględnieniem obciążeń publiczno-prawnych. Analiza podatkowa w due diligence koncentruje się na przeglądzie rozliczeń PIT, CIT, VAT oraz potencjalnych zaległości oraz dokumentacji dotyczącej cen transferowych, transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi.

Due diligence operacyjne – skupia się na analizie procesów biznesowych i różnych obszarów działalności przedsiębiorstwa. Jest najbardziej „technicznym” rodzajem badania, obejmuje ocenę sposobu zarządzania procesami w przedsiębiorstwie, aspektami kontroli nad procesami oraz wprowadzonymi procedurami awaryjnymi.

Techniczne due diligence – ocenia stan techniczny budynków i konstrukcji firmy docelowej, w tym prognozy ich pozostałej żywotności. Obejmuje szczegółową analizę dokumentacji projektowej, planów budowy, umów, warunków terenowych, zgodności z lokalnymi i międzynarodowymi przepisami budowlanymi, aspektów środowiskowych i wielu innych czynników. Celem jest identyfikacja potencjalnych zagrożeń technicznych, prawnych lub finansowych, które mogłyby wpłynąć na powodzenie biznesu lub inwestycji.

Środowiskowe due diligence (tzw. environmental due diligence) – analizuje ryzyka środowiskowe związane z firmą docelową, w tym potencjalne zagrożenia, które ona stwarza i na które jest narażona. Zakres badania obejmuje analizę wszystkich aspektów wpływających na środowisko, w tym zarządzanie odpadami, gospodarkę wodno-ściekową, stosowanie substancji chemicznych, kontrolę emisji zanieczyszczeń, a także zgodność z wymaganiami sprawozdawczymi oraz decyzjami administracyjnymi.

Komercyjne due diligence – analizuje model biznesowy i potencjał rynkowy docelowej firmy, szczególnie pod kątem jej przyszłej stabilności.

Podsumowując – oczekiwany zakres dokonywanej analizy due diligence zależy od rodzaju transakcji, branży i oczekiwań inwestora. Wobec wielości zagadnień i możliwości rozpoznania stanu analizy przedsiębiorstwa, to od osoby zlecającej badanie będzie zależało ustalenie stopnia jego skonkretyzowania i skupienia na konkretnych aspektach.

Due diligence pozwala na dokładne poznanie sytuacji firmy przed podjęciem wiążących decyzji biznesowych.

due diligence - podpis dokumenów

Dokumenty potrzebne przed badaniem due diligence

Decydując się na polecenie dokonania badania stanu przedsiębiorstwa w formie badania due diligence, przedsiębiorca powinien oczekiwać przekazania szeregu dokumentów, pozwalającego na wstępne określenie stanu finansowo-prawnego.

Codzienność obrotu gospodarczego wykształciła zwyczaj, który przed przekazaniem dokumentacji zaleca podpisanie NDA (umowy o poufności) i jest kluczowe w procesie przygotowania do due diligence.

Bieżąca praktyka korporacyjna oraz usystematyzowany charakter badania wymagają, by przekazana przedsiębiorcy lista kluczowych dokumentów zawierała:

  • umowę spółki, dokumentację korporacyjną i sprawozdania finansowe,
  • dane o przepływach pieniężnych, zadłużeniu i zobowiązaniach,
  • rejestry własności, umowy z kontrahentami, zależności i powiązania spółki,
  • dokumentację podatkową, informacje o toczących się postępowaniach,
  • wskazanie na aktywa i prawa własności w branżach specjalistycznych (np. na rynku nieruchomości).

Modelowo przyjmuje się, że dokumentacja związana z badaniem due diligence jest udostępniana w repozytorium online, zwanym data room.

Powyższe wyliczenie oczywiście nie jest pełne, jego konkretność zależy od stanu i rodzaju przedsiębiorstwa. Niemniej jednak, czym większa kompletność i przejrzystość przekazywanej dokumentacji, tym bardziej wpłynie na pozytywną ocenę due diligence. Rodzaj i ilość przekazywanych na wstępnym etapie dokumentów stanowi klucz do prawidłowości badania, pozwalając na skonkretyzowanie wniosków co do stanu przedsiębiorstwa.

Co jest objęte procesem due diligence?

Wobec rozpoznanego zakresu udostępnianych dokumentów oraz informacji, które stanowią podstawę do przeprowadzanego badania due diligence, zwrócić uwagę należy na jego zakres i oczekiwaną szczegółowość.

Przyjmuje się, że im więcej udostępnionej dokumentacji, tym większa i szersza oczekiwana analiza dokonana w ramach due diligence.

Co zatem jest objęte procesem due diligence? Modelowo przyjmuje się, że sprowadza się do badania: dokumentów finansowych i księgowych, dokumentów prawnych, analiz sprzedaży i marżowości spółki, posiadanych zezwoleń i akredytacji, umów handlowych, regulaminów wewnętrznych, dokumentów dotyczących wszelkich kwestii spornych, dokumentów dotyczących praw majątkowych oraz własności intelektualnej, dokumentów kadrowych, łącznie z listami płac i wynagrodzeń, regulaminów, deklaracji i innych dokumentów podatkowych. Przedstawiona lista nie wyczerpuje zakresu oczekiwanych dokumentów do badania, wskazuje jedynie na podstawowe elementy.

Przeprowadzenie badania due diligence w praktyce

Przeprowadzenie badania due diligence w praktyce obejmuje dokonanie krok po kroku określonych czynności, które obejmują cztery główne etapy: przygotowanie, gromadzenie dokumentacji, analizę obszarów finansowych, prawnych, podatkowych i operacyjnych oraz raportowanie wyników analizy potencjalnemu inwestorowi.

Każdy ze wskazanych etapów zakłada wykonanie określonych zadań ze strony adwokatów, radców prawnych, biegłych rewidentów, doradców finansowych i doradców podatkowych, specjalistów w swoich dziedzinach np. architektów, ekspertów technicznych. Wobec faktu, iż badanie due diligence wymaga rygorystycznych standardów, powinno być przeprowadzane przez niezależnych ekspertów, aby zapewnić obiektywność z uwzględnieniem ich unikalnej wiedzy technicznej, eksperckiej.

Samo badanie obejmuje różne obszary – finansowy, prawny, podatkowy, operacyjny – stąd konieczność współpracy różnych specjalistów, których wyniki prac znajdą skonkretyzowanie w końcowym raporcie.

Etapy due diligence

Proces due diligence zazwyczaj rozpoczyna się po podpisaniu listu intencyjnego, który określa ramy negocjacyjne i zasady poufności.

Określenie zakresu analizy

Pierwszym krokiem jest określenie zakresu badania. Strony ustalają, które obszary działalności przedsiębiorstwa mają zostać poddane analizie. W przypadku mniejszych przedsiębiorstw, audyt może objąć tylko kwestie finansowe, prawne, pracownicze oraz podatkowe. W przypadku przejęć przedsiębiorstw działających globalnie, zakres badania powinien obejmować także infrastrukturę, zasoby ludzkie oraz zgodność z normami.

Wybór wykonawcy

To na tym etapie strony dokonują wyboru podmiotu odpowiedzialnego za przeprowadzenie badania. Wybrany do działania zespół specjalistów powinien odzwierciedlać uzgodniony zakres analizy. Przy transakcjach, w ramach których do przejęcia przedsiębiorstwa dochodzi na obszarze dwóch państw, ważna jest także znajomość lokalnych przepisów i praktyk rynkowych.

Zebranie wstępnych danych

Przejmowane przedsiębiorstwo przygotowuje dokumenty i informacje, które trafiają do tzw. data room. To bezpieczna przestrzeń cyfrowa, w ramach której osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badania mają dostęp do zgromadzonych plików. Na tym etapie ważna jest kompletność i aktualność przekazanych danych oraz przekazanie ich zgodnie z harmonogramem.

Pogłębiona analiza

Każdy obszar badany jest przez wyspecjalizowanych ekspertów. Adwokaci, radcowie prawni weryfikują m. in. umowy, zobowiązania, zgodność z regulacjami. Biegli z zakresu finansów analizują bilanse, rachunki wyników, przepływy gotówkowe. Audytorzy dokonują oceny poziomu zgodności działalności z normami środowiskowymi i społecznymi. Specjaliści z zakresu HR przeprowadzają pracownicze due diligence.

Ocena ryzyka

Na tym etapie zespół badający dane przedsiębiorstwo identyfikuje, bada i ocenia napotkane i prognozowane ryzyka. Ustala ich skalę, wpływ na transakcję i możliwość ograniczenia ich skutków. Na podstawie wyciągniętych w tym przedmiocie wniosków przygotowywane są rekomendacje – w zakresie chociażby warunków przyszłej umowy, wymiaru oczekiwanej ceny, zakresu gwarancji czy warunków zawieszających lub też warunków rozwiązujących.

Raport końcowy

Rola analizy due diligence wieńczy przygotowanie raportu końcowego z rekomendacjami. To w ramach raportu dochodzi do poznania faktycznego stanu przedsiębiorstwa, które może stanowić punkt wyjścia do dalszych rozważań inwestycyjnych.

Raport końcowy z badania winien zostać szczegółowo omówiony pod względem prezentowanych danych. Jego wyniki wpływają na negocjacje, cenę i wartość przedsiębiorstwa, na jego podstawie rzetelny inwestor dokonuje oceny chęci zaangażowania biznesowego w dany projekt.

Raport końcowy jest analizowany przez inwestora, w gronie kadry zarządzającej oraz zatrudnionych ekspertów gdyż to te osoby będą po zamknięciu transakcji odpowiadały za przejęcie zarządzania nabywanymi aktywami.

Due diligence a decyzje inwestora

To jak sposób i wyniki badania due diligence wpływają na podjęcie decyzji inwestycyjnej zależy od stopnia złożoności przeprowadzonej analizy.

Prawidłowo przeprowadzone badanie due diligence, pomimo że może pochłaniać dużo czasu i środków finansowych, przynosi wymierne korzyści. Rezultaty wykonanego badania pozwalają na uzyskanie wiarygodnej informacji na temat działalności przedsiębiorstwa, w sposób nie budzący wątpliwości co do rzetelności i braku zaangażowania po którejkolwiek stronie przyszłej transakcji.

Świadome decyzje inwestora, które opierają się na dokładnej analizie i raporcie końcowym, stanowić będą dalszy etap jego działalności biznesowej. Zapoznanie się z wynikami przeprowadzonego badania due diligence pozwoli na podjęcie optymalnej decyzji w zakresie zakupu przedsiębiorstwa i pozwoli zminimalizować ryzyko upadku transakcji. Jednocześnie, wyniki raportu due diligence dostarczą argumentów do negocjacji lepszych warunków umowy oraz obniżenia ceny, a także uzgodnienia dodatkowych zabezpieczeń.

Dobrze przeprowadzone due diligence wskaże przyszłemu nabywcy przedsiębiorstwa transakcje biznesowe na rynku krajowym i w obszarze transakcji fuzji i przejęć, które mogą być niewidoczne i niedostępne do oceny w ramach przekazanych dokumentów. To one pozwolą ocenić, czy przejmowane przedsiębiorstwo działa rentownie i jak efektywnie zarządza posiadanym kapitałem.

Odrębnego omówienia wymaga rola instytucji finansowych i oczekiwań potencjalnych nabywców wobec przedsiębiorstwa. Banki, fundusze inwestycyjne, ubezpieczyciele – każdy z nich, będąc żywotnie zainteresowanym wynikami due diligence – będzie zwracał uwagę na inne okoliczności i wnioski płynące z raportu końcowego. Przy założeniu współpracy ze wskazanymi instytucjami, potencjalny nabywca przed podjęciem decyzji biznesowej będzie posiadał usystematyzowaną wiedzę z zakresu zleconego badania.

ludzie w biurzeNajczęstsze ryzyka i błędy przy due diligence

Podczas przeprowadzania due diligence mogą wystąpić błędy, które należy identyfikować i minimalizować ryzyko ich popełnienia. Detekcja ukrytych ryzyk pozwala wykryć nieujawnione zobowiązania, wady prawne oraz ryzyka podatkowe i operacyjne przed sfinalizowaniem umowy.

Jednym z najczęściej spotykanych błędów, który może prowadzić do poważnych konsekwencji dla inwestorów, jest ograniczony zakres udostępnionej dokumentacji. Braki w dostarczonych informacjach mogą wynikać np. z chęci ukrycia rzeczywistej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Niekompletna dokumentacja ogranicza możliwość rzetelnej analizy ryzyka, a błędy w przygotowaniu dokumentacji obniżają wiarygodność spółki.

To dokumenty stanowią podstawę badania stanu przedsiębiorstwa. Brak przejrzystości w dokumentach może negatywnie wpłynąć na negocjacje i finalną transakcję, de facto sprowadzając badanie do poniesienia nieadekwatnego do oczekiwanego efektu kosztu po stronie zlecającego. Rzetelne due diligence pozwala uniknąć nieprzewidzianych kosztów związanych z transakcją, jak i kosztów samego badania.

Kolejnym istotnym problemem jest brak znajomości branży, której dotyczy analiza. Niezrozumienie specyfiki ocenianej działalności może rzutować na wywiedzenie nieprawidłowych wniosków i w efekcie doprowadzić do sporządzenia błędnego raportu końcowego.

Innym wyzwaniem, z którym mogą zmagać się zespoły przeprowadzające due diligence, jest ograniczona liczba osób do kontaktu oraz niewłaściwy ich dobór. Jak zostało wskazane powyżej, współpraca i kooperacja z członkami zarządu kontrolowanego przedsiębiorstwa stanowi punkt wyjścia dla trafności spostrzeżeń zespołu audytorskiego. Pomóc we współpracy może wskazanie, że badanie due diligence może zmniejszyć osobiste ryzyko ponoszenia odpowiedzialności zarządu spółki nabywającej, co winno skłonić do pogłębionej współpracy.

Jak przygotować spółkę na due diligence – praktyczne wskazówki

Należy pamiętać, że odpowiednie przygotowanie i zaangażowanie zwiększa szanse na sukces i prawidłowość przeprowadzenia badania due diligence.

Osoba, która podjęła decyzję o sprzedaży prowadzonego przedsiębiorstwa winna rozpocząć od porządkowania dokumentów i procesów przed zlecanym audytem. Już samo rozpoczęcie prac nad audytem powinno dać asumpt do zbadania stanu przedsiębiorstwa, które może przysłużyć się efektywniejszemu nim zarządzaniem.

Nie do przecenienia pozostaje rola zarządu w zapewnieniu rzetelnych informacji. W ramach wykonywania bieżącego władztwa nad procesami decyzyjnymi, to od członków zarządu zależeć będzie szybkość przekazywanych informacji oraz stopień ich konkretyzacji.

W praktyce rynkowej przyjmuje się, że przeprowadzane badanie due diligence wymaga współpracy wielu działów, które mają na celu zbadanie różnych aspektów wykonywanej i prowadzonej działalności. Powyższe można rozumieć dwojako – także jako zobowiązanie zespołu prowadzącego badanie due diligence, by w jego składzie znalazły się osoby o różnych kompetencjach.

Dobrze przygotowane przedsiębiorstwo na przeprowadzenie badania due diligence może przynieść wymierne korzyści: większa wiarygodność, lepsze warunki negocjacji, szybszy proces inwestycyjny. Toteż, zadbanie o prawidłowe przygotowanie winno jawić się jako jeden z głównych celów sprzedawanego przedsiębiorstwa.

Wobec obustronnej chęci przeprowadzenia transakcji ostatecznie należy wskazać, iż badanie due diligence pomaga zmniejszyć asymetrię informacji między kupującym a sprzedającym.

Due diligence w praktyce — realia biznesowe bez upiększeń

W ujęciu formalnym due diligence to proces analityczny, którego celem jest potwierdzenie założeń transakcyjnych. W praktyce to moment, w którym firma zostaje poddana najbardziej intensywnej obserwacji w całym swoim cyklu życia. To nie tylko analiza danych, lecz także ocena sposobu zarządzania, jakości procesów i dojrzałości organizacyjnej.

W jednej z analizowanych spółek dokumentacja była przygotowana wzorowo. Dane finansowe spójne, umowy aktualne, a struktura procesów — przejrzysta. Dopiero rozmowy z zespołem ujawniły, że kluczowy system operacyjny obsługuje jedna osoba, a wiedza o jego funkcjonowaniu nie jest nigdzie udokumentowana. Formalnie wszystko wyglądało poprawnie, ale operacyjnie firma była podatna na ryzyko, którego nie da się wyczytać z raportów. To przykład, jak due diligence odsłania zależności, które w codziennym funkcjonowaniu pozostają niewidoczne.

Zdarzają się też sytuacje odwrotne. W innym projekcie pierwsze wrażenie było niekorzystne: nieuporządkowane dane, brak jednolitego repozytorium dokumentów, opóźnienia w odpowiedziach. Jednak po kilku dniach okazało się, że firma ma silne fundamenty operacyjne. Zespół potrafił szybko odtworzyć brakujące informacje, a zarząd miał pełną świadomość obszarów wymagających uporządkowania. Bałagan wynikał z tempa wzrostu, a nie z braku kontroli. Dla inwestora to sygnał, że organizacja ma potencjał, który można wzmocnić, a nie problem, który trzeba gasić.

Due diligence często pokazuje również, jak firma funkcjonuje pod presją. W jednej transakcji zespół sprzedającego odpowiadał na pytania natychmiast, ale odpowiedzi były niespójne, co budziło więcej wątpliwości niż zaufania. W innym przypadku dokumenty pojawiały się wolniej, lecz były kompletne i spójne. To ta druga firma budziła większe poczucie stabilności. W procesie, w którym liczy się precyzja, szybkość nie jest wartością samą w sobie.

Warto też pamiętać, że due diligence to proces relacyjny. W jednej ze spółek zarząd otwarcie przyznał, że część współpracy z kluczowymi klientami opiera się na relacjach osobistych i nieformalnych ustaleniach. Zamiast to ukrywać, zaproponowali spotkania z klientami, aby potwierdzić trwałość tych relacji. Taka transparentność, choć wymaga odwagi, często działa na korzyść sprzedającego — pokazuje dojrzałość i gotowość do partnerskiej współpracy.

Najważniejsze w due diligence jest to, że pozwala zobaczyć firmę taką, jaka jest naprawdę. Nie tę z prezentacji inwestorskiej, lecz tę codzienną — z jej mocnymi stronami, skrótami, zależnościami i sposobem działania, który przez lata po prostu funkcjonował. To właśnie ta wiedza, a nie tylko liczby, decyduje o tym, czy transakcja ma sens i jak będzie wyglądać integracja po jej przeprowadzeniu.

Podsumowanie

Na podstawie powyższego artykułu zgodzić się należy, że due diligence w praktyce oznacza: ocenę ryzyk, przejrzystość i należytą staranność, które konkretyzują się w ramach końcowego raportu o stanie przedsiębiorstwa. Choć due diligence nie jest prawnie wymagane, to jest standardową praktyką w poważnych transakcjach inwestycyjnych.

Kluczowe dla przeprowadzenia wartościowego badania jest właściwe przygotowanie – dzięki temu spółka i inwestor mogą podjąć świadome decyzje, które w ostatecznym rozrachunku będą obarczone jak najmniejszym ryzykiem inwestycyjnym. Prawidłowo przeprowadzone badanie due diligence zwiększa szanse na powodzenie transakcji oraz jej sukces ekonomiczny.

Jaki wniosek płynie z lektury niniejszego artykułu? Dobre przygotowanie do badania to inwestycja w sukces przyszłej transakcji biznesowej, która będzie gwarantować zadowolenie po stronie tak kupującego, jak i sprzedającego, a brak przeprowadzenia badania due diligence może skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi, takimi jak ukryte problemy finansowe lub prawne.

Potencjalny inwestor nie powinien szczędzić środków – koszt badania due diligence może być niewielki w porównaniu do potencjalnych strat wynikających z ukrytych problemów finansowych lub prawnych.

FAQ - Due diligence

Buy-side Due Diligence to klasyczne badanie zlecane przez potencjalnego nabywcę, aby sprawdzić stan firmy przed zakupem. Vendor Due Diligence jest inicjowane przez sprzedającego (zbywcę). Pozwala ono właścicielowi na wcześniejsze wykrycie słabych punktów spółki, ich naprawę przed audytem inwestora oraz przyspieszenie całego procesu transakcyjnego poprzez dostarczenie gotowego raportu zainteresowanym stronom.

Standardowo badanie trwa od 4 do 6 tygodni, choć zależy to od skali biznesu. W teorii proces ten nie powinien zakłócać bieżącej działalności, ponieważ opiera się głównie na analizie dokumentów w cyfrowym repozytorium (Virtual Data Room). W praktyce jednak kluczowi pracownicy i zarząd muszą zarezerwować czas na przygotowanie odpowiedzi na pytania audytorów (proces Q&A) oraz sesje wyjaśniające.

Proces jest wieloaspektowy i obejmuje zazwyczaj:

  • Finanse: przepływy pieniężne, zadłużenie, rentowność.

  • Prawo: umowy korporacyjne, kontrakty z klientami, spory sądowe.

  • Podatki: prawidłowość rozliczeń PIT/CIT/VAT, ceny transferowe.

  • Operacje: procesy wewnętrzne, technologia, HR i zasoby ludzkie.

  • Środowisko i technika: zgodność z normami, stan infrastruktury.

Data Room (często VDR – Virtual Data Room) to zabezpieczona, cyfrowa przestrzeń, w której spółka udostępnia poufne dokumenty audytorom. Jego uporządkowanie ma kluczowe znaczenie – kompletność danych, jasna struktura folderów i szybkość uzupełniania braków budują wiarygodność spółki w oczach inwestora i skracają czas potrzebny na wydanie raportu końcowego.

Tak, to jeden z głównych celów badania. Jeśli audytorzy wykryją ryzyka (tzw. red flags), takie jak zaległości podatkowe, niekorzystne zapisy w umowach czy brak praw do własności intelektualnej, inwestor może:

  • domagać się obniżenia ceny transakcyjnej,

  • wprowadzić dodatkowe zabezpieczenia (np. kwoty zatrzymane na poczet przyszłych roszczeń),

  • uzależnić finalizację transakcji od naprawienia danej nieprawidłowości (warunki zawieszające).

O autorze

Bogdan Chudoba

Planujesz sukcesję w firmie? Zakładasz fundację rodzinną lub przekształcasz działalność w spółkę? Jako adwokat z ponad 25-letnim doświadczeniem w obsłudze biznesu, pomagam przedsiębiorcom bezpiecznie przechodzić przez kluczowe etapy rozwoju ich firm. Od ponad dwóch dekad specjalizuję się w prawie spółek, doradztwie przy przekształceniach oraz tworzeniu umów inwestycyjnych, które realnie chronią interesy moich Klientów. Wraz z moim zespołem zapewniam kompleksowe wsparcie – od założenia spółki czy fundacji rodzinnej, przez doradztwo podatkowe (m.in. w zakresie estońskiego CIT-u), aż po rozwiązywanie sporów wspólników. Moja rola to nie tylko doradztwo, ale także strategiczne wsparcie dla zarządów i wspólników, poparte wieloletnim doświadczeniem z zasiadania w radach nadzorczych.

Ostatnio na blogu

Miniatura artykułu: Kluczowe obowiązki organów fundacji rodzinnej, prawa beneficjentów. Jak unikać rodzinnych sporów?
Kluczowe obowiązki organów fundacji rodzinnej, prawa beneficjentów. Jak unikać rodzinnych sporów?

Fundacja rodzinna pozwala uporządkować zarządzanie majątkiem rodzinnym, określić prawa beneficjentów i stworzyć zasady podejmowania decyzji na kolejne pokolenia. Aby rzeczywiście chroniła majątek i ograniczała ryzyko sporów, jej statut powinien precyzyjnie regulować kompetencje zarządu, rady fundacji oraz zgromadzenia beneficjentów. Sprawdź, jak zaplanować strukturę fundacji rodzinnej, aby zapewnić jej stabilne funkcjonowanie i uniknąć konfliktów między członkami rodziny.

Czytaj więcej
Miniatura artykułu: Odpowiedzialność zarządu za długi spółki z o.o. Co sprawdzić zanim wejdziesz do zarządu spółki lub kupisz udziały w spółce z o.o.?
Odpowiedzialność zarządu za długi spółki z o.o. Co sprawdzić zanim wejdziesz do zarządu spółki lub kupisz udziały w spółce z o.o.?

Wejście do zarządu spółki z o.o. lub zakup udziałów powinny być poprzedzone analizą jej sytuacji finansowej i prawnej. Choć spółka z o.o. ogranicza odpowiedzialność wspólników, członkowie zarządu w określonych przypadkach mogą odpowiadać za jej długi własnym majątkiem. Sprawdź, jakie dokumenty i ryzyka warto zweryfikować przed podjęciem decyzji.

Czytaj więcej
Miniatura artykułu: Kto zarządza spółką? Organy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – kluczowe informacje
Kto zarządza spółką? Organy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – kluczowe informacje

Zakładając spółkę, dokonując przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę kapitałową, nabywając udziały w spółce i wstępując tym samym do grona wspólników, akcjonariuszy spółki lub też wstępując do zarządu spółki warto przemyśleć organizację prawną procesu zarządzania spółką.

Czytaj więcej
Oceń tę stronę od 1 do 5 gwiazdek. Kliknij na gwiazdkę aby wybrać ocenę. Rating: 5/5
Votes: 15